Gouden bergen

Hoi!

Woensdagavond laat zijn we dus naar Bolivia vertrokken. Een mooie riante bus met slaapstoelen stond in Cuzco klaar voor vertrek naar naar La Paz. Ons busritje was als volgt aan ons verkocht: al slapend richting Puno, 'n overstap van een klein uurtje (voor wat papieren rompslomp) en daarna met een vergelijkbare machine rechtstreeks in een paar uurtjes door naar La Paz (onze eindhalte)....... Tot Puno klopte het verkooppraatje tot in de puntjes.... maar toen..!!  Slechts twee uur later dan gepland, arriveerden wij op een uitermate gezellig, sfeervol, warm en aangekleed busstation :p Al lopend naar het loket, kwamen we er langzaam aan achter dat er geen bus klaar stond en dat we nog minstens een uurtje of 3 konden wachten op de vervolgreis. Daar sta je dan.... om half 4 's nachts met je goeie gedrag..!! Om 07.00 uur konden we dan eindelijk de bus in... Nou jaaaa. Bus in? Natuurlijk mochten we eerst weer allerlei papieren invullen (zijn ze dol op hier), om vervolgens in een te krappe, stinkende en bovenal zwetende bus te stappen. Oké, laten we niet zeuren, we rijden weer :) Een uurtje of 3 later kwamen we aan bij de grens van Bolivia. Om net als de Peruanen, ook onszelf èn de Bolivianen goed aan het werk te houden, mochten we een meter of 600 voor de grens al uit de bus. Op een drafje richting grens...om ons vervolgens te melden bij kantoortje nummer 1: de Politie. Op vertoon van goed gedrag ofzo, konden we weer een stukje terug (hoe logisch) voor een bezoek aan kantoortje 2: Migratie. And last but not least... Kantoortje nummer 3, op de grens: een stempel van de Boliviaanse douane en een aai over onze bol. Hopsa! Wederom veel tijd verloren, maar we waren in Bolivia!
Nu zou je denken: in ėėn rechte streep door naar La Paz... Maar nee, we houden deze toon nog even lekker vast. Tussen de grens en La Paz ligt natúúrlijk nog Copacabana ;)  Dus wanneer je het allemaal ècht wel zat bent, is er nog een overstap naar een nog kleiner, krapper en stinkenderderder exemplaar. Nu dan echt zonder stops (?!) door naar La Paz? Euhmm, bijna. Want de grootste giller kwam nog :) Met de bus òp een houten schuitje over het Titicaca meer, en wij wat later (na weer een kijkje in een loket) met een speedbootje er achteraan. Uiteindelijk ruim 6 uur later dan beloofd, was daar dan eindelijk La Paz :D Tijd voor een lekker biertje!

's Avonds nog even lekker door wat straten gestruind :) Onze eerste indruk was niet je-van-het, maar misschien kwam dat stiekem ook wel een beetje door onze reis hier naar toe :p Wat vreemd trouwens dat er in elke straat wel minstens 6 opticiens zaten. En zowat niemand had een bril op! Ons hostel was omringd door ijzerwarenwinkels en er was amper een restaurantje te vinden...Raarrr! We zagen wel al snel dat Bolivia zeker wel 29 en een half jaar achter loopt op Peru. Niks mis mee natuurlijk...hierdoor is alles nòg goedkoper dan daar! 100 Bolivianos is een krappe € 12.00 euro.  En voor 22 Bolivianos kan je al een uitgebreid ontbijt scoren :) Prima dus, dat wordt shoppen! Anjo heeft een erg mooie trommel gekocht voor nog meer herrie in Arnhem :) Dit natuurlijk voor een halve Alpaca en een ei :p Intussen stond Robbert te sjansen met een blonde Zweedse Schone. Eenmaal in gesprek, kwamen we er achter dat ze al een flinke tijd in La Paz woonde, dus die wist allerlei tofs en handigs te vertellen, top! Gelijk maar eens gevraagd waarom er zo ontiegelijk veel opticiens waren ;) Wat bleek nou? De verschillende winkel-types zijn in een aantal straten bij elkaar gegooid. Zo was er dus bijvoorbeeld die enorme rij opticiens bij elkaar, een hele berg pen&papier-winkels en een opgezette-baby-dieren-hoek (zonder ogen, hmmm...snel door!) Bij daglicht bleek La Paz ineens een grappig en fraai stadje. Volgende keer wat minder snel oordelen dus ;)
Een 'bezoek' aan de San Pedro gevangenis zat d'r ook nog in. Een ècht bezoek was het niet, want zelfs de bewakers durven daar niet naar binnen toe! Dat zegt wel iets over de gezelligheid binnen die 4 muren ;) Op elke vrijdag verzamelen alle kinderen, mannen en vrouwen al voor de poorten, voor hun gevangenisbezoek op zaterdag! Erg bizar om te zien. Het komt zelfs voor dat het hele gezin van de gevangene meegaat de gevangenis in, omdat er domweg geen geld meer is voor huisvesting, dus wonen zij daar noodgedwongen ook. Bijzonder.

Ondertussen zitten we al weer in Peru en zometeen vliegen we van Puno naar Arequipa :) We zijn wat bus-moe :p

Bye Bye, tot later!

PS: zo te lezen genieten jullie net zo van onze verhalen, als wij van onze trip. Leuk! :D