Laatste but not least

Nog even een laatste blogje...inmiddels weer vanuit Nederland.
Waar waren we gebleven? In Nazca hebben we een taxichauffeur omgekocht voor een ritje door de woestijn. Een toffe rit langs oude Inca-skeletten en een verdwaald aquaduct. De tweede dag zijn we met een buggy de zandbak ingedoken ...lekker crossen over de zandbergen :) af en toe d'r uit op een hoge bult, om daar vervolgens op een soort snowboard vanaf te roetsjen! Met het zand tot ver in de bilnaad weer terug naar huis om snel in de bus naar Lima te stappen.
Jeuh, voor de laatste keer zo'n enorme rit!

Voor de verandering hadden we in Lima geen hostel, maar 2 dagen een mega luxe hotel :D Helaasch geen bad voor ons...maar een twee-persoons jacuzzi :p Wat naar. Nu eens geen bed van 1.70m LANG, maar 2,50m BREED! Hebben!
Beetje lopen langs de kust, beetje shoppen, beetje nog meer Pisco Sour's drinken, relaxed :)

En toen... 26.618 km verder... zijn we weer op het punt waar we begonnen zijn :)
Onderweg in Peru hebben we genoeg nieuwe spannende plannen bedacht. Op naar de volgende reis! 

Byebye :D

Pisco Sour

Buenos Tardes!

Flashback: de rit van La Paz naar Puno ging (in tegenstelling tot de heenreis) verbazingwekkend snel. Gewoon in één ruk terug naar Peru, super! :D
Nog even over Puno: hier hebben wij de allereerste supermarkt gezien. En wàt voor één? Een Peruaanse Makro met alles wat je je maar kan bedenken, in veelvoud :) Die dingen zijn hier echt nog in opkomst en ook voor de locals is het een groot feest.

In maar liefst 32 minuten vlogen wij van Puno naar Arequipa... dat was een stuk aantrekkelijker dan 12 uur bussen. Arequipa is tot nu toe de modernste stad die wij gezien hebben.. Mooie huisjes, schone straten, heel weinig bedelende types, veel kleur en bovenal 's avonds ook nog erg lekker warm. Mmm! Aan zon geen gebrek hier. Kleur-technisch gaan we lekker. Voor een toeristisch uitstapje naar Cañón del Colca (een gebied waar je bij zons op- en ondergang een boel condors kan spotten) ging onze wekker om 2 uur 's nachts. Hops, eerst in 't busje met anderhalve Argentijn en 6 Mexicanen naar Chivay. Dit plaatsje ligt in the Middle of Nergens en er stond een goed ontbijtje voor ons klaar. Aangezien dit gebied zó omringd is door bergen, heeft de zon er behoorlijk veel moeite mee om de boel op te warmen. Brrr! Door naar de Cañón! Onderweg nog hier en daar een Kodak-stopje...en vroeg in de ochtend stonden we op de uitkijk voor condors. Ze gaan dan op zoek naar dooie dieren en ze kwamen al snel tevoorschijn! Ook de landbouw-terrassen waren erg tof om te zien. De terrassen worden nog volop gebruikt voor het telen van groenten en piepers enzó. Uiteindelijk waren we eind van de middag weer terug in ons hostel. Zo gaar als een tiet.
Hier in Arequipa doen we niet zo veel actiefs. Heerlijk! Nahjaaah... De broodnodige Pisco Sour's rollen lekker (*hik*) naar binnen en we genieten vooral van de zon en het lekkere eten :D

Vanavond vertrekken we met de nachtbus (geen vliegtuigen beschikbaar :p) naar Nazca...met die lijnen...die je alleen vanuit een klein kots-gevoelig vliegtuigje kan bewonderen. Dit ligt tussen Arequipa en Lima in en is dus een kleine tussenstop.
We komen zondagavond in Lima aan, voor onze laatste 2 dagen in Peru. Snif.

Toedeloe!

Gouden bergen

Hoi!

Woensdagavond laat zijn we dus naar Bolivia vertrokken. Een mooie riante bus met slaapstoelen stond in Cuzco klaar voor vertrek naar naar La Paz. Ons busritje was als volgt aan ons verkocht: al slapend richting Puno, 'n overstap van een klein uurtje (voor wat papieren rompslomp) en daarna met een vergelijkbare machine rechtstreeks in een paar uurtjes door naar La Paz (onze eindhalte)....... Tot Puno klopte het verkooppraatje tot in de puntjes.... maar toen..!!  Slechts twee uur later dan gepland, arriveerden wij op een uitermate gezellig, sfeervol, warm en aangekleed busstation :p Al lopend naar het loket, kwamen we er langzaam aan achter dat er geen bus klaar stond en dat we nog minstens een uurtje of 3 konden wachten op de vervolgreis. Daar sta je dan.... om half 4 's nachts met je goeie gedrag..!! Om 07.00 uur konden we dan eindelijk de bus in... Nou jaaaa. Bus in? Natuurlijk mochten we eerst weer allerlei papieren invullen (zijn ze dol op hier), om vervolgens in een te krappe, stinkende en bovenal zwetende bus te stappen. Oké, laten we niet zeuren, we rijden weer :) Een uurtje of 3 later kwamen we aan bij de grens van Bolivia. Om net als de Peruanen, ook onszelf èn de Bolivianen goed aan het werk te houden, mochten we een meter of 600 voor de grens al uit de bus. Op een drafje richting grens...om ons vervolgens te melden bij kantoortje nummer 1: de Politie. Op vertoon van goed gedrag ofzo, konden we weer een stukje terug (hoe logisch) voor een bezoek aan kantoortje 2: Migratie. And last but not least... Kantoortje nummer 3, op de grens: een stempel van de Boliviaanse douane en een aai over onze bol. Hopsa! Wederom veel tijd verloren, maar we waren in Bolivia!
Nu zou je denken: in ėėn rechte streep door naar La Paz... Maar nee, we houden deze toon nog even lekker vast. Tussen de grens en La Paz ligt natúúrlijk nog Copacabana ;)  Dus wanneer je het allemaal ècht wel zat bent, is er nog een overstap naar een nog kleiner, krapper en stinkenderderder exemplaar. Nu dan echt zonder stops (?!) door naar La Paz? Euhmm, bijna. Want de grootste giller kwam nog :) Met de bus òp een houten schuitje over het Titicaca meer, en wij wat later (na weer een kijkje in een loket) met een speedbootje er achteraan. Uiteindelijk ruim 6 uur later dan beloofd, was daar dan eindelijk La Paz :D Tijd voor een lekker biertje!

's Avonds nog even lekker door wat straten gestruind :) Onze eerste indruk was niet je-van-het, maar misschien kwam dat stiekem ook wel een beetje door onze reis hier naar toe :p Wat vreemd trouwens dat er in elke straat wel minstens 6 opticiens zaten. En zowat niemand had een bril op! Ons hostel was omringd door ijzerwarenwinkels en er was amper een restaurantje te vinden...Raarrr! We zagen wel al snel dat Bolivia zeker wel 29 en een half jaar achter loopt op Peru. Niks mis mee natuurlijk...hierdoor is alles nòg goedkoper dan daar! 100 Bolivianos is een krappe € 12.00 euro.  En voor 22 Bolivianos kan je al een uitgebreid ontbijt scoren :) Prima dus, dat wordt shoppen! Anjo heeft een erg mooie trommel gekocht voor nog meer herrie in Arnhem :) Dit natuurlijk voor een halve Alpaca en een ei :p Intussen stond Robbert te sjansen met een blonde Zweedse Schone. Eenmaal in gesprek, kwamen we er achter dat ze al een flinke tijd in La Paz woonde, dus die wist allerlei tofs en handigs te vertellen, top! Gelijk maar eens gevraagd waarom er zo ontiegelijk veel opticiens waren ;) Wat bleek nou? De verschillende winkel-types zijn in een aantal straten bij elkaar gegooid. Zo was er dus bijvoorbeeld die enorme rij opticiens bij elkaar, een hele berg pen&papier-winkels en een opgezette-baby-dieren-hoek (zonder ogen, hmmm...snel door!) Bij daglicht bleek La Paz ineens een grappig en fraai stadje. Volgende keer wat minder snel oordelen dus ;)
Een 'bezoek' aan de San Pedro gevangenis zat d'r ook nog in. Een ècht bezoek was het niet, want zelfs de bewakers durven daar niet naar binnen toe! Dat zegt wel iets over de gezelligheid binnen die 4 muren ;) Op elke vrijdag verzamelen alle kinderen, mannen en vrouwen al voor de poorten, voor hun gevangenisbezoek op zaterdag! Erg bizar om te zien. Het komt zelfs voor dat het hele gezin van de gevangene meegaat de gevangenis in, omdat er domweg geen geld meer is voor huisvesting, dus wonen zij daar noodgedwongen ook. Bijzonder.

Ondertussen zitten we al weer in Peru en zometeen vliegen we van Puno naar Arequipa :) We zijn wat bus-moe :p

Bye Bye, tot later!

PS: zo te lezen genieten jullie net zo van onze verhalen, als wij van onze trip. Leuk! :D

Machu Picchu en meer...

Dussss...Machu Picchu. Punt. Oké geintje :)

Op een ongggristelijk tijdstip pakten we een taxi richting het treinstation. De taxichauffeur kroop onder zijn slaapkleedje vandaan en was ook ready to go! Nee, geen 5daagse Inca-trail voor ons...maar gewoon semi-decadentie. Hobbel-de-bobbel-de-bobbel, en 3,5 uur later arriveerden wij bij Machu Picchu. De toeristigheid kon nu ècht beginnen en wij deden braaf mee :)  De rotsformaties zijn absoluut indrukwekkend, maar de ruïnes (die door de Peruanen de afgelopen 20 jaar zijn aangebouwd, om weer te geven hoe het er vroeger waarschijnlijk uit zag) vonden we wat overtrokken. Maar net als met het Vrijheidsbeeld in New York: je moet 't gezien hebben als je d'r toch bent. Dikke prima dus, mooie dag! Voor de terugrit met de trein waren we te laat met boeken (om in een standaard coupé te zitten) dus hadden we een veel te luxe trein met hapjes, wijntjes,  modeshow met zachte Alpaca-wollen outfitjes en bijbehorende catwalkmuziek en ging de trein maar tot aan Ollantaytambo...in plaats van Cuzco. Er zaten nog twee Oostenrijkse dudes naast ons, die ook wat verdwaald leken en het allemaal net zo lachwekkend vonden als wij. Wel vet handig, want nu konden we gezellig samen een taxi delen, terug naar Cuzco!

En dan...het weekend met Paco en (zijn dochter) Cirna in Monte Cristo. Een spannende rit van 8 uur, langs diepe ravijnen en af en toe een hutje, bracht ons midden tussen de bananenbomen en koffieplanten. De mooiste vogels en vlinders fladderden rond en voor je 't wist viel er een avocado op je hoofd. Even geen moderne toestanden, onthaasten in full swing! Stiekem sliepen wij 'gewoon' in een huisje met een bed en een plee, dus voor ons was het niet helemaal BackToBasic ;) Eén gezin woont in een bamboe hutje op dat stukje land, afgezonderd van de wereld, totaal zelfvoorzienend...zou jij het kunnen? Zou jij het willen? Bij het ontbijt hebben we ons misselijk gegeten aan avocado...zo lekker zacht, dat je 'm zowat met een rietje naar binnen kan slurpen. Die slaan we dus voortaan ook mooi over bij de Appie! Koffiebonen groeiden hier dus in de tuin, verser kan je 't niet hebben :D Robbert was helemaal in z'n nopjes en denkt er sterk over na om z'n Nespresso-machine op Marktplaats te zetten :p (wie oh wie?)  Vanuit de tuin hoorde je in de verte de hoge waterval kletteren en de rivier stromen, dus daar moesten we natuurlijk even een kijkje nemen. Kortom: wil je helemaal in de zennn-modus raken, wakker worden van de fluitende vogels die je waarschijnlijk alleen uit een boekje kent en wil je eens ècht schone lucht inademen...dan is dit the plek to be!!

Na een barre tocht met de auto vanaf Monte Cristo door regen, sneeuw en over gladde en beperkte wegen zijn we aangekomen in Urubamba. Dit is de plaats waar Robbert's Oom Wim woonde. Vlak bij zijn huis is een erg luxe accommodatie (Arco Iris) waar wij een nachtje zijn blijven slapen. Hobbit-town is er niks bij... Grappige huisjes met opgeschilderde bomen en regenbogen...en een warm knapperend haardvuurtje in de slaapkamer :-) Feest! Terug naar de harde werkelijkheid... Ondertussen zitten wij in de tuin van Oom Wim dit verhaal te typen. Erg vreemd om hier te zijn. Met gemengde gevoelens hebben we rondgelopen in een kaal en een zo goed als leeg huis. Toch zijn er nog genoeg details te vinden, waar Robbert goede herinneringen aan heeft.

Woensdagavond vertrekken we naar Bolivia voor 5 dagen :) Als we weer terug zijn in Peru, melden we ons weer!