10 maart 2008
Daaaaaag North Island, Haaaaaai South Island !
Vlak na m'n vorige Blog werd ik opgepikt om naar Karori Wildlife Sanctuary te gaan. Een goeie NightTour stond op het programma. Op zoek naar de Kiwi-Vogel!!! Eerst kregen we het op een CDtje te horen en toen we later door het donkere bos struinden klonk het zelfde geluid ergens verderop. Niet veel later liep de Kiwi op 20cm afstand van m'n voeten! Er zijn er niet zo veel van en ze laten zich ook nog eens niet zomaar zien, dus dit was allemaal wel heel perfect getimed.
Mooie bonus :) Alle Kiwi's in the Pocket...
De volgende ochtend kon ik nog mooi met Kristin even ontbijten voordat ik de ferrie naar South Island zou pakken. Afscheid genomen van Welly...op naar de ferrie!
Op het dek kwam ik 2 meiden tegen die ik later op The Queen Charlotte Track weer zou zien, maar dat wist ik toen natuurlijk nog niet. Vlak daarna zaten 2 Nederlandse jongens wat te klunzen en te lachen om de debiele foto's die ze aan het maken waren. Ze begrepen niet helemaal waarom ik mee zat te gniffelen, maar toen ik er wat Nederlandse woorden had uitgeperstwas het duidelijk dat ik hen gewoon kon verstaan. De rest van de rit leuk geouwehoerd en mailadressen uitgewisseld voor als ik nog eens een lift nodig had op South Island. Altijd handig...
Aangekomen in Picton zag het er maar somber uit. Grijs, bah! Ik wil zon!!! De volgende dag had ik met Anke afgesproken. Na de eerste 2 dagen in Auckland had ik haar niet meer echt gesproken, dus dat was wel heel leuk om reisverhalen uit te wisselen. 's Avonds gerelaxed, want de wekker zou vroeg rinkelen om The Queen Charlotte Track te gaan doen.
Zo'n boot-company dropte me 's ochtends bij Ship Cove om me vervolgens 3 dagen m'n gang te laten gaan. De eerste dag was vooral bewolkt, maar heerlijk om het grootste deel van de 71km bij af te leggen. Voor het eerst op m'n grote trip had ik eens goed de tijd om met mezelf te kletsen! Lekker alleen, fijn alleen. Onderweg kwam ik wel steeds wat mensen tegen, maar vooral bikers en ook weer die 2 meiden van de ferrie dus. Na een uur of 7 was de gespreksstof wel op en bood mijn MP3-speler het juiste vermaak. Zijn batterijtje hield er eerder mee op dan die van mij en moe maar lekker cliché voldaan kwam ik aan bij Mahana Homestead Lodge. De eigenaren vonden mijn naam zoooo leuk. Ze heten John en Ann: hun e-mailadres is iets met ANJO, haha! Ik kon kiezen uit een normale dorm met stapelbedden of m'n eigen caravan. Terwijl ik aan het genieten was van 2 chocolade fishes (dat is een heel typisch Nieuw-Zeelands snoepje wat kreeg als welkompje) koos ik natuurlijk voor de caravan! Geniaal. Lekker geen snurkers...mmm...als een roosje heb ik door Dromenland gehuppeld.
De 2e dag van het track was lekker zonnig en wildbezaaid met uiterst fraaie cartoon-achtige paddestoelen. Heb er maar geen hapje van genomen.
Bij BlackRockShelter zag ik dat Isabelle&Karina (twee van de 3 Canadezen) ook het hikers-boek hadden getekend. Ik kreeg een glimlach op m'n gezicht en dacht nog even terug aan onze tocht op Mt Taranaki :)
Vandaag heb ik ook weer goed tegen mezelf aan zitten/lopen kletsen en ineens was ik al bij Portage Bay. goed nieuws want mijn voeten vonden het wel weer genoeg voor vandaag.
Daar lag een pakketje tent voor me klaar die ik gehuurd had dus kon ik camperen bij Cowshed Bay.
Het lag naast een luxe resort, dus daar heb ik me 's avonds fijn verwend met een goede hap en een lekker glaasje Nieuw-Zeelands druivensap.
Ze hadden daar alleen grote tafels voor 4 personen dus had ik mooi de ruimte voor al m'n boekjes enzo...dacht ik! Al snel kwam er een man vragen of ik daar alleen zat te zitten of ook echt wat ging eten. Ik zei dat z'n gezelschap en hij me best mocht vergezellen want alle andere tafels waren bezet en ik had ech tniet 4 plekken nodig. Hij ging even in overleg en ineens zat ik daar met 3 Australiers te babbelen en dineren. Toen zij aftaaiden kwam een andere vent die ik steeds op het tracj tegenkwam bij me aan tafel. Gezellige boel daar. Toch maar weer terug naar m'n tentje...
De laatste dag vloog voorbij! Ik dacht nog even dat ik niet op tijd bij de boot terug zou zijn, maar ik ging als een trein en was er een uur te vroeg. Lekkere finish was dat. Ook zag ik de 3 Aussies nog even.
Met de watertaxi zijn we terugggesjoefd naar Picton en daar boden Gaye en Kath me een lift aan voor de volgedne dag aan. Zij gingen ook naar Nelson, dus dat kwam weer goed uit! Het geluk en de goeie mensen blijven maar komen :)
Gisterochtend had ik dus op het terrasje met ze afgesproken en na wat koffiegeleut vertrokken we met de Reliable Vehicle naar Nelson. Het Zonnigste plekje van NZ en ergens daar is ook het midden van het land.
Daar heb ik een ontzettend relaxed hostel uitgekozen en hier settel ik me de komende dagen. Ze hebben een zwembad! Dat vraagt om een goede plons vanavond. En ik slaap in een houten tent. Zij noemen het een Tipi...is het niet. Het is een beetje een sport geworden om bunkbedrooms te vermijden.
Ik heb wel een globaal plan gemaakt voor South Island. Eens zien wat het deze keer in de war schopt :)
