10 februari 2008
Laatste stuk Northland
Vlak na m'n laatste Blog vroeg ik me nog af of Paps&Mams de "verjaardag-bel-traditie" zouden voortzetten (Telefoon om 0.00 precies) ...ookal zit ik aan de andere kant van de Wereld met een vrij hoog beltarief. Maar toen ik m'n Muppetshow-ringtone hoorde was de vraag weg. Zo leuk! Bij jullie was ik nog niet jarig...maar dat doet er natuurlijk niet toe, ghe...
Midden in de nacht stond ik daar: op m'n flipflops in een rokje en shirtje: warm zat! De laatste keer dat het zo warm was op 6 februari is 19 jaar geleden toen ik 7 jaar werd in Isreal!
Goed begin van de dag...ookal ging ik vrij snel op zoek naar Dromenland. Ik droom volgens mij trouwens in het Engels.
Op 6 februari was het hier dus Waitangi Day en zijn we met de mensen van m'n Dorm (waar ik de hele tijd in Paihia trouwens steeds mee op ben getrokken) naar WaitangiGround gegaan om ons te mengen met alle Maori-activiteiten. Het deed me erg denken aan Koninginnedag: slenteren tussen allerlei standjes en muziek/dans dingen, maar erg leuk om zo'n nationale feestdag mee te maken. de getatoeerde gezichten zijn nog wat wennen, maar d'r zaten heel wat mooie creaties bij!
Als "lunch" heb ik getracteerd op chocoladetaart: Alles wat een vrouw nodig heeft !
Even later kwam er een Nederlander ons hostel binnen en de eigenaar stuurde 'm gelijk door naar mij. Ik merk dat ik het heel vervelend vind om Nederlands te praten want de switch is zo lastig. Ik struikel over alles, dus laat ik het lekker bij Engels.
's Avonds heb ik met Kristin de dag afgesloten met een goeie (al zeg ik het zelf...) Anjo-hap. Oef, tortilla's zoals ik ze het liefst eet, maar dan met de middelen van hier.
De "Nederlandse lessen" aan de Engelsen zijn jammer genoeg voorbij. Het bleef een beetje hangen bij "Hallo vogel, hoe gaat het?" en "Doei", maar de uitspraak verbeterde met de dag, hihi. Natuurlijk konden ze mij ook nog wat leren, maar dat beperkte zich vooral tot de dingen die je niet van je ouders leert en zou ik natuurlijk nooooooit onthouden ;)
De meesten van de groep waren inmiddels vertrokken en de dagen erna ben ik met Kristin opgetrokken. Gezellige Meis uit Duitsland (Alweer ja.) Omdat we de Cape Reinga tour hadden gedaan kregen we een gratis ferrie-tripje naar Russel, dus dat konden we niet laten lopen. Ook Duitsers zijn dol op korting en gratis dingen, dus wij Nederlanders zijn niet de enige schuldigen...
Heerlijk dagje gelopen tussen de typische Engelse huisjes, de eerste kerk van Nieuw-Zeeland (flink gerestaureerd trouwens!) en liggen tukken op LongBeach!
Tussendoor zag ik dat ik bergen verjaardagsmails en smsjes had. Whaaaaaa!!! Stiekum erg leuk :) Danki!!! Ik voel me al jaren 22 (soms 19, haha) en dat zal de komende jaren misschien nog wel blijven. Dikke prima. En zolang ik eveb lang rimpelloos blijf als m'n moeder is er niets aan de hand.
De afgelopen dagen zijn we met haar auto op pad gegaan over Northland (dat is ongeveer het hele stuk boven Auckland).
Een spoedbezoekje aan de Toilets of Hundertwasser in KawaKawa...Waipoua Kauri Forrest. De ECHTE joekels van bomen kon je alleen van een afstandje bekijken omdat anders de wortels konden beschadigen, maar heb wel even lekker de Boomknuffelaar uitgehangen met een van de kleinere Kauri's. En zweef!
In Dargaville zijn we wezen kijken bij een Woodturner Gallary. Er zitten echt prachtige dingen bij, maar zoals met alle souvenirshopjes zitten ze er vaak flink naast! glimmende schelpjes in het hout gelegd enzo. Of een dikke laag glimmende lak over een geweldig stuk hout...niet echt mijn ding!
Na allerlei korte stops onderweg zijn we in een keer doorgestoomd naar Waipu. Daar hebben we een goede combinatie van landen beleefd: Een Nederlandse met een Duitse in een Italiaans restaurant met een Schotse kok in Nieuw-Zeeland. Top-combi!
Verder was het een dorpje met een paar huisjes, wat grassprieten, hier en daar een mens en 10 schapen. Zoiets.
Eigenlijk ben ik nu voor het eerst pas "echt" met een meisje omgegaan. Meestal zijn ze niet zo toegankelijk omdat ze samen met een vriendin reizen.
Vandaag eindigt onze samen-trip en ben ik hard op zoek naar iemand voor een lift naar Coromandel. Als het niet lukt om met iemand de benzine te delen nee ik gewoon de bus richting daar of wijzig m'n plannen. Ben nog geen elk plan volledig gevolgd, maar loop prima op "schema" voor de hoeveelheid tijd die ik in NZ heb.
Tussendoor heb ik wat globale plannen gemaakt voor mijn trip over het Noordereiland. Er staan weer een paar leuke cadeautjes te wachten!
De foto's zijn deze keer wat karig omdat ik meer bezig was met alle socialigheden deze week en vanuit de Mazda 626 was het niet zo'n succes.
Gepost door
Anjo
op
03:40
0
reacties
Labels: Nieuw-Zeeland


