En ineens was het April... de tijd vliegt en gelukkig ben ik de piloot!
Vanuit het mega-drukke Queenstown heb ik de bus naar Fox Glacier gepakt. Altijd leuk als de bus chauffeur allerlei achtergondinfo verteld. Dat is zowiezo erg interessant hier: iedereen wil informatie kwijt, dus zelf in het openbaar vervoer verteld de driver wat over de gebouwen/bergen/brug/schapen. Gratizzz sightseeing!
In fox Glacier was het erg druilerig, du smaar goed dat ik de glacier-tour de volegnde dag ging doen. vlak na mij kwam er een andere nieuwe roomie binnen en ze vroeg of ik zin had om late rop de dag mee te gaan naar Lake Matheson als het wat zou opklaren. Tuurlijk, zo'n lift sla ik nooit af.
Aan het eind van de middag stapten we dus in de auto voor een paar wandelingetjes. Mirror lake, en een geweldige sunset met het uitzicht op Mount Cook, Mount Tasman, de Glacier en even later weer een regenboog met 2 gouden potjes!
Even opwarmen bij een kop thee en vroeg het nestje in om de volgende dag fris en fruitig met een guide de hele dag op de gletsjer te gaan lopen en klimmen.
Blauw! Blauw ! Erg blauw ijs...euhm, compressed sneeuw. Maf, eerst loop je in een regenwoud en de volgende minuut sta je in de sneeuw. Kan allemaal hier. En ook nog eens een strak blauwe lucht. Kortom: dit was weer een prachtige (welke niet?!) !
Aan het eind was ik aardig gevloerd, maar had allemaal leuke meiden in m'n kamer dus had nog wel wat energie over om te klessebessen...girlstalk, heerlijk!
Toen ik even wat kleren stond te fatsoeneren schreeuwde Stephanie ineens: "Nou weet ik waar ik je eerder heb gezien !!!" Alleen dan in het Engels met een ontzettend grappig Oostenrijks accent, ghe...
Ik volgde haar even niet, maar toen kwam de uitleg. Toen ik uit was in Christchurch (weken geleden) zag ze een meisje (ja, ik dus) in de kroeg met een tof shirtje maar ik was zo druk met andere mensen aan het praten dus durfde ze me niet te vragen waar zij dat shirtje kon kopen.
Later zag ze hetzelfde shirtje met hetzelfde meisje erin in Queenstown, maar weer kwam het er niet van om te vragen dus weer vette pech.
En nu...nu kon ik het haar eindelijk vertellen. Oeh oeh oeh! Zij blij, mysterie opgelost.
In ruil voor de info moest ze een potje Fluxx met me spelen, maar binnen 10 minuten was ze verslaafd dus denk niet dat dat zo'n straf was.
Next destination...Wanaka. En je raad het al: kleine wereld...oude bekende! De supermarkt schijnt DE plek te zijn voor een rendez vous. Kristin liep daar zomaar in het wild en ze zat ook nog eens in hetzelfde hostel. Leuk! De rest van de avond heb ik dus met Kristin zitten bijkletsen. Die had ik sinds m'n laatste dag in Wellington niet meer gezien, dus we hadden heel wat bij te kletsen. Ondertussen liep daar m'n roomie Chelsea van gister voorbij. Ik had haar niet gedag kunnen zeggen, dus dat kwam mooi uit.
Vrijdag was een mooie dag om bij Puzzle World rond te loeren. Heeft wel wat weg van het Escher museum in Den Haag...
Kristin ging de volgende ochtend al vroeg weg en ik werd door de Eend opgehaald voor een wijntour. Lekker wijntjes proeven en overal rondkijken.
's Avonds hadden we wel zin in een filmpje, dus gingen Chelsea en ik naar de local cinema. Allemaal zachte plofbanken opgesteld, erg relaxed. Is American Gangster al in NL uit? Of lopen we hier ook zo achter? Ze is Amerikaans (ontzettend!), maar woont vanaf haar 10e op Hawaii...dus heb weer een mooi vakantie-adresje achter de hand.
Help, nu begint het einde van m'n reis in NZ toch wel erg dichtbij te komen...Mount Cook ligt al weer op me te wachten. Neee! Ik wil nog niet weg!
De hoogste berg van NZ kon ik natuurlijk niet op. Dat is alleen weggelegd voor echte mountaineers. Maar heb me de hele dag prima vermaakt in het gebied rondom de Cloud Piercer.
Het laatste stukje serieus loopwerk in NZ, blegh!
Van Mount Cook village (er is een school met 10 leerlingen, een hostel, een 5sterren-hotel (waarom?!), nog wat meer accomodaties en wat verdwaalde huisjes) bracht de bus me naar Lake Tekapo. Uitgeroepen tot beste plek in NZ om sterren te kijken omdat er zo weinig omgevingslicht is dat de boel kan verstoren. Dat hebben we dus gedaan en The Southern Cross was nog nooit zo mooi!
Vervolgens heb ik een semi-sip dagje bij het meer en op de Sir John bult gestrolld. Het water van Lake Tekaop is zo turquosie omdat er hier een mineraal in de stenen zit. Fijne wandeling, maar hoe meer ik ging nadenken hoe rotter ik me ging voelen en melangolischer ik werd. SNIF ! Ik wil nog niet weg hier: NZ is zoooooooooo mooi en ik ben er van gaan houden! Het liefst zou ik blijven, maar niet alles kan tegelijk. Ik weet zeker dat ik hier terug kom. Al is het over 36 jaar!
Gister ben ik weer in Christchurch aangekomen. Vandaag geshopped en nog een stukje cultuur meegepikt in de Art Gallery en bij een Maori-avond met allemaal muziek en dans. Moet maar snel eens m'n muziekcollectie uitbereiden...en m'n tas voor de emotionele baggage.
Ik denk dat dit de laatste blog vanuit NZ is, dus:
Kia Ora!
Oh, die kazige slideshow met de boomstronk is het beste als je snel doorklikt...anders gaat ie nergens over. Of misschien doet ie dat sowieso niet.
9 april 2008
Fox Glacier - Wanaka - Mt Cook - Lake Tekapo
Gepost door
Anjo
op
11:49
Labels: Nieuw-Zeeland
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten