Tongariro Crossing en Wellington

4.30 uur...de wekker. What?! Ja, eindelijk ging de Tongariro Crossing gelopen worden. Had me er al dagen op verheugd, niet op de wekker trouwens. Maar jah...
Half 6 werden Kathy, Shane en ik voor de deur opgepikt door de shuttlebus en kon ik nog een klein tukje doen. Ok, daar gaan we dan!
Het is een overweldigend mooi gebied, dus dit was weer een flink potje genieten!!!
Bij Mount Ngauruhoe (probeer dat maar eens uit te spreken: zelf na een paar weken oefening van de Maori-taal blijf ik struikelen) ben ik lekker doorgelopen. Een slopende tocht met alleen maar gravel...daar had ik he-le-maal geen zin in! Had al wel genoeg gravel gezien op Mt Taranaki, dus hoefd eme niet schuldig te voelen. Kathy en Shane zou ik later wel weer zien, wamt ik ging wel de andere top doen. Op m'n weg naar Mt Tongariro werd mijn Nederlandsigheid herkend door ene Peter en samen deden we het side track naar de top van Mt Tongariro. Even lunchen op 1967m en daarna weer terug naar the main track. Daar kwamen we de bikkels weer tegen: wat een timing. Met z'n 4en hebben we de rest van de tocht uitgelopen: gezellig en relaxed. Veeeeeeeel te veel foto's gemaakt en Peter heeft me steeds als een Japanner op de foto gezet...deze keer zit ik dus niet steeds in het hoekje. Handig! Prachtige kleuren op de bergen en oei, wat zijn die meertjes mooi helder groen! NO swimming, en vooral niet uit drinken!!!
Ik kon het niet laten om mijn uitzicht na een Slash met jullie te delen...ik denk dat ik 'm thuis uitvergroot op de binnenkant van de wc-deur ga plakken.
Bij Ketetahi Hut hebben we Peter achtergelaten want daar hield zijn stuk van The Northern Circuit (een meerdaagse huttentocht) op. Als een dolle zijn we naar beneden gespurt om de bus te halen en aan het eind kwam ik Kristin toevallig tegen. Leuk! Tot later!
Na de beste dagtocht van NZ voelde ik me prima...niet eens moe eigenlijk. Terug bij het hostel waren alle douches bezet, maar die hadden we wel hard nodig, dus zijn we ons gaan verfrissen bij Hot Water Stream. Echt geniaal! Het water dat naar beneden komt klateren is ergens in een vulkanisch gebied opgewarmd en mengt zich met het koude water van Waikato river. Er zijn wat kleine badjes en een hete waterval. Kan je zelf je eigen temperatuur kiezen. Mmm, heaven!
Ik heb me ook nog even aan wat zwemslagen in de rivier gewaagd. Weer genieten! En goed voor de spiertjes :) Sweet as!
Daar kwamen we Paul tegen die de volgende dag ook met Shane mee naar Wellington zou liften en 's avonds werd het geen latertje...slaap is het woord.

Ok, spullen in de grote auto en gaan met die bak. 6 uur lang...pffft! Paul heeft ongeveer 5 uur en 3 kwartier liggen tukken met z'n hoofd op het comfortabele randje van het naar beneden gedraaide raam en Shane bracht ons lekker cheap naar Wellington. Bij World Wide Backpackers hadden ze maar 1 nachtje plek voor ons, dus de volgende dag verhuisden we naar Rosemere. Vervolgens zaten we wel elke avond bij WWB te socializen want daar waren van die leuke mensen.
Ook nog naar de seals wezen kijken. We hadden niet op de kaart gekeken dus dachten dat het een half uur rijden was ofzo. Het bleek toch echt 2 uur te zijn! Toch maar doorgereden... Vlak voor Cape Pallister lagen die luie beesten daar wat te lamzakken. Wel een gezellig uitstapje met Shane en zijn vriend uit Ierland...en daar weer een reismaatje van.De hoge trap naar het lighthouse kon natuurlijk niet worden overgeslagen. Op de terugweg bij een baaitje zagen we nog wat kleintjes en voor het eerst in m'n leven heb ik noodles gegeten met het geluid van een zeehond op de achtergrond!
Onderweg terug naar Welly was er ergens een StockCar race aan de gang. Erg lachen om daar even bij te kijken. Heel typisch! Rondjes scheuren in een classic car die niks meer te maken heeft met een classic car.

Weer een avondje in World Wide Backpackers...deze keer was het tijd voor een spelletje. Het klonk allemaal erg simpel en ik was de enige nuchtere dus dacht wel dat het mogelijk was om niet te verliezen. NOT! Beetje jammer alleen dat de verliezer onder de brandslang ging. Gelukkig is het hier ook 's avonds nog steeds warm...dus eigenlijk was het wel verfrissend. Daarna wezen dansen bij MightyMighty: de best-verstopte club van de stad.

Gister was een mooie dag om bij Te Papa Museum rond te loeren en ook bij City Gallery heb ik een stukje cultuur meegepikt. Vandaag is mijn laatste dag in Windy Wellington en heb ik nog even door de botanic gardens gestruind en de Echte Treaty van Waitangi bekeken in de kluis van The Archives en vanavond ga ik bij een NightTour in WildLife Sanctuary met m'n zaklampje checken of ik voor het eerst een kiwi kan zien. Ik ben al overdonderd door kiwi-people en kiwi-fruit...dus nu is het wel eens tijd voor het vogeltje!

Morgen pak ik de ferrie naar Picton en is South Island aan de beurt!