Nog even samen verder...

Ik dacht zondag dus dat ik vanaf maandag alleen verder zou reizen, maar we gingen toch nog maar even door...
Maandag was het perfect surf-weer en deze keer heb ik me ook een beetje aan de golven gewaagd. Op een bodyboard welliswaar. Het had wat weg van het sandboarden bij 90Miles-beach! Na 2 uur had ik er wel genoeg van en ben ik gaan relaxen in New Plymouth terwijl tom nog even doorging met surfen. Lekker relaxed dagje voordat ik aan de Mount Taranaki zou beginnen.
Aardig op tijd ben ik 's ochtends bij het InfoCenter gedropped en met een goed zonnetje begon de dag: de tocht naar de krater van Mount Taranaki a.k.a. Mount Egmont. Het is de op 1 na hoogste top op North Island: dat is een van de bergen op de TongariroCrossing die ook nog op mijn lijstje staat voor deze week.
Goed, terug naar Mt Taranaki... Het begon allemaal heel gemoedelijk, maar dat was snel afgelopen! Na 1,5 uur was ik al bij de Lodge en zendmast...dus ik dacht: "Eitje". Oi, had ik dat maar niet gezegd! Toen begon het pas: Een uur traplopen om de mosjes en plantjes te beschermen en De Hell in het gravel: een pas van een halve meter en dan weer 40 cm naar beneden glijden! Ondertussen was ik wel 3 Canadezen tegengekomen om het leed mee te delen en na een paar uur ook het prachtige gevoel op de top!
Hele leuke mensen: Frans sprekend, maar ze pasten zich prima aan, want ik kon alleen wat losse woorden oppikken. Mijn Frans is nog verroester dan m'n Duits! Oef! Maar heel fijn om die slopende toch niet alleen te doen.
Jean maakte wat Indische thee en Isabelle+Karina maakten foto's en een film (daarvoor zijn zij in NZ). Ik heb ook filmpjes gemaakt op de top, maar die zijn echt veeeeeeeeeeel te groot om te uploaden. Die houden jullie dus nog tegoed als ik terug ben. Een echt Anjo-filmpje, dus ben gewaarschuwd!
Na 2 uur op de top te hebben rondgekeken (grote krater!) was het wel tijd om weer af te dalen. Mijn knieen waren het daar wat minder mee eens en vandaag protesteren mijn bovenbenen nog wat, maar het was echt mooie tocht terug. Door de wolken en iedereen gillen en blij als we een glimp konden vangen van het dorp beneden of de blauwe lucht.
Nackerd (nieuw woord voor in m'n woordenboek) maar voldaan stond ik aan het eind van de dag weer beneden en pikte m'n lift me op om door te rijden naar Wanganui. Daar ben ik vandaag lekker aan het chillen en vanochtend heb ik Tom uitgezwaaid. We hebben 1000 kilometer gemaakt en dat scheelde me heel wat busticketts! Hij is nu onderweg naar Wellington en wanneer ik ook op South Island ben gaan we proberen om nog een stukje samen te reizen: was een goede combinatie en voor mij ideaal om van A naar B te komen. Met zo'n bus kan je niet even stoppen wanneer je wilt of zomaar een afslag nemen omdat er op de bordjes iets interessants staat vermeld.

Morgen ga ik kijken hoe mijn week eruit gaat zien totdat ik in Wellington ben. Ik heb al wel een klein idee...
Vanuit hier ga ik denk ik naar Taupo. Ik moet eerst echt bijkomen voordat ik aan de Tongariro-crossing begin, want dat is ook weer zo'n flinke dag! Ik heb nog geen mensen om mee te lopen, maar die ontmoet ik vast wel. Heel gemakkelijk hier.
Vanmiddag liep ik in het centrum van Wanganui en kwam ik 2 van de 3 Canadezen zomaar tegen: heel leuk! We hebben @adressen uitgewisseld om foto's te sturen. zij hebben een paar hele mooie van mij gemaakt. Even afwachten nog... Oh, en er zijn ook nog wat foto's van het bodyboarden, maar die komen over een tijdje...

Misschien zie ik Kristin nog in Wellington. daar is dan trouwens een Artfestival aan de gang, dus zal ik wel een paar dagen vertoeven voordat ik de overtocht naar South Island ga maken.

Veel plezier met alle foto's...zijn er een boel deze ronde!

Doeoeoeoeoeiii :)
-