Auckland

Auckland

Een dag eerder dan geplanned ga ik weg uit Auckland. Ik heb hier alles gezien en gedaan wat ik wilde, dus tijd om verder te gaan. Eigenlijk zou ik nog een dag moeten blijven omdat ik een bed had gereserveerd, maar een meisje uit The US wilde mijn bed graag overnemen voor die laatste nacht, dus dat was een mooie win-win!
Ik ga zo weer wat foto's uploaden om mijn verhaal wat te versterken.

De eerste avond in The Fat Camel in Auckland kwam ik gelijk allerlei leuke mensen tegen uit Argentina, Duitsland, Belgie, Denemarken en weetikveelwaarnogmeervandaan. Ook in dit hostel doen ze silly wedstrijdjes. Het klikte super tussen al die lossen mensen en mij, dus 's avonds hebben we de stad onveilig gemaakt. Erg gezellig allemaal! In de haven was er supermooi vuurwerk (Auckland Anniversary), dus dit jaar heb ik alsnog mijn portie vuurwerk gehad :)
Dit hostel heeft 6 verdiepingen, elke verdieping heeft 2 appartementen (woonkamer...keukentje) en daarin zijn iets van 7 kamers. Iedere kamer is weer anders (single-room of bijvoorbeeld met 3 stapelbedden).
Toen we na het stappen terugkwamen hoorde ik al een luid (Lees: LUID!!!) gesnurk vanuit mijn kamer, dus een nachtje op de bank leek me een beter plan, ha!
De zondag ben ik met de snurker en zijn Argentijnse vriend, nog een verdwaalde Argentijn en de Duitse naar het strand van Mission Bay gegaan. Oi, wat lekker dat water!
Hier beginnen de sun-protector-cremetjes bij factor bij 30...niet gek, in 10 minuten kan je verbranden. Met dank aan alle ozon-afbrekende producten!. Gelukkig had ik al een goed smeerseltje, dus eindeljik is het gips eraf.

's Avonds hebben we een klein feestje gebouwd in het appartement, want bijna iedereen zou de volgende ochtend vertrekken. Van thuis had ik een Engels spelletje meegenomen (Fluxx: handig voor iedere backpacker!), dus met alle roommates en aanhangsels van de afgelopen avond hebben we er een prachtige avond/nacht van gemaakt!
De volgende ochtend vertrokken de 3 Duitsers met een huurauto. We wilden eigenlijk met z'n 4en gaan, maar ik heb meer dan 2,5 maand in Nieuw-Zeeland en zij maar 5 weken, dus door de niet-parallel-lopende plannen was dat allemaal niet zo handig.
Het is zo raar: iedereen is je beste vriend voor een dag of 3 en daarna zie je elkaar waarschijnlijk nooit meer.
De rest van de dag heb ik me vermaakt in Auckland Art Gallery en Albert Park. al genietend van de zon heb ik een plan gemaakt voor de komende dagen.

Op dinsdag stond er een gratis citytrip op het programma (dat doet zo'n bus-organisatie in de hoop dat je vervolgens meegaat met een van hun veeeeel te dure trips). SkyTower...Mount Eden... en uiteindelijk een wandeling onder de Harbour Bridge. Echt super, maar onthoud de volgende tip: draag geen rokje! De hele rit voelde ik me Marilyn Monroe! Vanaf de brug maakten een paar mensen een BungyJump. Mijn ouders zouden me lynchen of onterven, dus ik heb maar even gepast. Natuurlijk niet modat ik 180 kleuren zou poepen!.

Vandaag zeg ik dus gedag tegen Auckland...vanochtend ben ik met de Argentijnen (die ik toevallig op straat weer tegenkwam na het afscheid nemen) nog even op de SkyTower gegaan. Wow! Wat een ver uitzicht!
Nog even een kleine verbazing tussendoor: Bij een kruispunt steken mensen ook schuin over. Voor de voetgangers gaan alle lichten tegelijk op groen, je hoeft dan niet eerst rechtdoor over te steken en daarna links (of rechts) om de andere weg over te steken. Hoppah, gewoon schuin de kruising over! Doen wij dat in Nederland ook? Oh, en het groene licht voor voetgangers is niet gewoon een stilstaand mannetje in loop-houding, maar een bewegend popje van LED-lichtjes, ghe!
Inmiddels heb ik ook een Nieuw-Zeelands nummer (00642102248647), dus mijn lieve smssers kunnen vanaf nu dit nummer gebruiken. Elke keer verschijnt er weer een brede glimlach op mijn gezicht als ik het envelopje in beeld zie. Hier ontmoet ik erg veel toffe mensen en ben eigenlijk geen moment "alleen", maar de aandacht van jullie blijft leuk!

Over een uur vertrek ik met de ferrie naar Waiheke Island. Daar wil ik flink gaan lopen en natuurlijk ook wat luieren op het witte strand. En lucky-me duikt daar gelijk in het wine-festival dat daar tot de 31e is.
Na 3 dagen op Waiheke Island pak ik de bus naar Whangerei en van 4 tot 7 februari heb ik een hostel gereserveerd in Paihia. Dit is tegen Waitangi aan: in 1840 is daar The Treaty of Waitangi getekend en dat wordt elk jaar uitbundig gevierd. Op mijn verjaardag heb ik dus toch een feestje! Afhankelijk van de politieke situatie schijnt er ook nog een beetje gereld te worden, dus ik ben benieuwd!
The Bay of Islands schijnt fantastisch mooi te zijn, dus daar ga ik me zeker goed vermaken ! Daarna reis ik verder naar het Noorden en zal Cape Reinga aandoen. Natuurlijk sla ik 90miles beach niet over!

Daar eindigd mijn plan... en zal ik eens kijken voor een nieuwe "wie-wat-waar-hoe-welk".

Ok, ik gooi er nog even wat foto's tegenaan en GO!

Klein stukje San Francisco

Bye San Francisco...Hi Auckland!

Voor m'n vertrek uit San Francisco lag het Internet d'r uit, dus kon mijn geplande SF-afsluit-Blog niet maken...hier dan alsnog even de laatste dagen in SF.

Na 2 mislukt pogingen was het dan eindelijk zo ver: het uitstapje naar MuirWoods werd een feit.
Samen met RoomMate Sarah (uit Londen), Mindy (uit NewMexico) en de huurauto vertrokken we dinsdag vroeg naar de hoge bomen. Ondanks de regen, heerlijk gelopen in een prachtig stukje natuur!
Ondertussen heb ik ze nog een lesje 'Nederlands' gegeven en daarna zijn we verder omhoog gereden langs de kust. 's Avonds was er een wedstrijdje BeerPong in het hostel waarbij ik er gelijk in de eerste ronde uitlag, maar wel weer nieuwe vriendjes gemaakt.

De laatste echte dag in SF heb ik nog even de laatste dingen gedaan die ik wilde doen. Bij het ontbijt kwam ik trouwens voor het eerst in dagen Nederlanders tegen. Ik moest vaak zoeken naar Nederlandse woorden en bakte d'r flink wat gekke geluiden in mee. Dat zal nog wat worden als ik over 3 maanden terug kom!
Als echte tourist ben ik nog even bij The Crookedest Street in the World gaan kijken. Er schattig zig-zag straatje. Daarna heb ik geluncht in ChinaTown. Oi! Wat lekker!!!Enorme garnalen en een goeie berg groenten. Er zat ook iets bij wat ik niet kon thuisbrengen, maar de mensen van het restaurant spraken amper Engels, dus ik weet nu alleen dat het uit de zee komt. Gelukkig geen hond gegeten! Ok, zeehond zou nog kunnen, ghe...

Ook een ritje met de CableCar stond nog op het programma. Bij NorthPoint hield ie op en daar heb ik vast even een nieuwe memorycard voor m'n camera gekocht want ik flits hier wat af! Die genen van m'n moeder zijn dus ook bij mij terecht gekomen.

Sarah en ik hadden zin in een concertje of iets dansbaars, dus gingen we op aanraden naar Mojito-bar. Daar trad een reggeabandje op waar we na het optreden mee gingen socializen en later kreeg ik een CD van ze. Kan ik al luisterend nog eens terug denken aan een geweldige avond met veel free drinks, gekke dansmoves en gezellig babbels!
Een goeie afsluiter van een superweek!

Donderdag was het al weer tijd om naar het vliegveld te gaan. Om half 11 schrok ik wakker, shit! Om 11 uur moest ik uitchecken, dus als een dolle m'n tas ingepakt: alles lag nog overal...want ik had nog even een wasje gedaan. Precies op tijd stond ik met m'n kamersleutel bij de balie en kon daarna nog even relaxed douchen.
In het vliegtuig zat ik een stuk minder comfi dan op de weg naar SF, want naast me zat een meid waar ik zeker 2 keer in paste en degene voor me wilde 12 uur lang met de rug achterover. Wha! Ben ik even blij dat ik niet zo groot ben. Sja, dat is het nadeel dus van "niet met een lange vent reizen". Die relaxte plek bij de nooduitgang met extra beenruimte kan ik niet meer aanvragen.
Vier Slaapuren, twee maaltijden en één film later stond ik veilig met de voetjes op Nieuw-Zeelandse bodem en kon mijn tocht naar het hostel beginnen. De Airbus hield er halverwege mee op. Het begon al zo gek te ruiken, maar toen er rook uit de bus kwam had ook de chauffeur door dat we beter konden stoppen. In het vroege zonnetje gewacht op de volgende...en nu zit ik dus in Hostel Fat Camel waar ik de komende 5 dagen blijf.

Hier kan ik eindelijk foto's uploaden, dus bijna kunnen jullie ook een beetje meekijken!

Ook hier in Nieuw-Zeeland ga ik weer lekker genieten, genieten, genieten...

Anjo de uber-Tourist

Hallo Lieve Meelezers,

Net opende ik mijn mail en las de verontrustende vraag "of ik pas 1 blogje had geschreven?" Dus leek het me wel weer tijd voor een nieuw verslag van mijn avonturen.
Vlak na de vorige blog kwam iemand uit 't hostel vragen of ik ook mee uit wilde. Tuurlijk! Rare boel hier...maar erg gezellig! Aan het eind van de avond stonden we ineens met z'n allen op het dakterras van een vriend van hen met uitzicht op de prachtige lampje van de stad, de GoldenGate Bridge en de vuurtoren van Alcatraz! Wha!
Na een goede nacht ben ik op de huurfiets gestapt en over de GoldenGate Bridge naar Sausolito (die kunstenaarsbuurt met ook woonbootjes, heel schattig allemaal) gefietst. De 3 wet-overtredende delen van het verhaal laat ik even weg, hihi!
Al fietsend over de GoldenGate kreeg ik zo'n vrij en stoer gevoel...die houd ik nog even vast!
Gister (zondag dus...) was een bizarre dag. Ik had het plan om naar Muirwoods te gaan (van die hoge bomen waar je flink tussendoor kan lopen), maar daar kwam niets van terrecht omdat het zondag was. Toen ik op straat een beetje in een info-boekje stond te snuffelen kwam er een aangenaam-uitziende man voorbij en zei: "Excuse me, Miss, I just want to say that you're very pretty...have a nice day". En hij liep verder.
Hmmm, ik had een mond-vol-tanden-moment en de bloos-stand van m'n wangen ging aan.
Even wat crackers achterover geslagen en op naar JapanTown. Heuvel op, heuvel af, heuvel op... Ik heb in ieder geval al veel door de stad gelopen (die mensen zijn lui hier! Voor 2 blocks nemen ze de bus : WHAT?!)
Op het PeacePlaza heerlijk genoten van de zon en op de terugweg mocht ik gratis met de bus omdat ik alleen briefgeld had en geen losse muntjes. Een 2e "Hmmm". De dag met eigenaardigheden was nog niet voorbij. Aangekomen bij het hostel ging ik in de chill-zaal even thee maken. Mijn cultuur-krantje (om een leuk concert te zoeken) had ik op de tafel gelegd en liep even naar de keuken om het kokende water te pakken. Terug bij de tafel lag daar ineens een joint met een briefje: "A complementary joint for the lucky finder...(catching a plane)". Ik zou zweren dat ie er daarvoor nog niet lag!
Dat was de 3e Hmmm voor die dag. Sjeez, wat gebeurt hier allemaal?!
Ik heb 's avonds nog even in de spiegel gekeken of er niets op mijn voorhoofd stond, maar nee.

Vandaag heb ik een 2e MuirWoods-poging gedaan, maar het regende (Jaja...ook hier ;) ) dus heb ik een prima daginvulling bij the Museum of Modern Art beleefd. Daarna door naar Pier39 voor de EveningTour van Alcatraz. Wow, dat was echt top! Heel raar wanneer je er bij stilstaat dat het geen filmset is, maar "echt". Al koukleumend heb ik genoten van het ge-wel-di-ge uitzicht op de city! Echt een dikke aanrader.

Eindelijk, morgen is het zo ver! Met m'n 2 RoomMates hebben we voor morgen een auto gehuurd om naar MuirWoods te gaan.
Die Touringbus-lui vragen 60 Dollar en wij zijn morgen voor minder dan 15 p.p. klaar. Prima deal, ghe.

Ik wil dolgraag foto's uploaden, maar dat kan hier in 't hostel niet. Ik ben pas 1 Internetcafe tegen gekomen (of mijn ogen zaten dicht, maar dat zal wel niet), dus zal later nog eens kijken.
Het is trouwens best een kunst om er zelf ook op te staan, maar tis gelukt :)
Ookal ben ik "alleen"...d'r is genoeg te socializen, want iedereen blijft maar ouwehoeren hier.

De berichtjes en mailtjes zijn heerlijk, ik ga later wat prive-antwoorden sturen, maar eerst eens zien wat Dromenland me te bieden heeft.

Zwaaiii!

Teken van leven...

Zo, daar zit ik dan...in m'n hostel in San Francisco (Green Tortoise: staat ook bij de links, kan je even kijken). In een dag kan ik al m'n vingers er af typen...maar ik probeer het een beetje compact te houden :p
Gisterochtend was het dan eindeljik zo ver: mijn Rondje om de bol ging eindelijk van start! Mams en NiggieAnne hebben me in alle vroegte naar Schiphol gebracht en traanloos ging ik door de douane. Daarna besefte ik pas (Jaja, toen al, ghe...) dat de komende 14 weken ECHT van mij zijn. Even stil gestaan (Okok, met een subtiel traantje) en doorgelopen naar de Gate. In het vliegtuig met alle mogelijke entertainment vlogen de ruim 10 uur eigenlijk voorbij. Voor ik het wist stond ik bij de douanebeamte die wat zogenaamde "interesse-vragen" stelde en na een soort van sight-seeing van een half uur in een busje met nog wat andere mensen stond ik voor de deur van het hostel. hier blijf ik de hele week in San Francisco.
In m'n hoofd was het midden in de nacht, maar daar een uur of 2, 3 's middags. Prima vertoeven hier! Ik zit tegen Chinatown aan, er zijn een aantal computers waar je 24/7 gebruik van kan maken. Ze zijn wel zo traag als ... maar prima te doen. Een chillzaal, keuken (heb net samen met wat mede-logeerders de kok geholpen met snijden/husselen/e.d.) en zelfs een sauna! In no-time ben je bij de Fisherman's Wharf (daar ben ik vandaag trouwens geweest)
Ik dacht dat ik wel een avondje door zou trekken, maar om een uur of 6 lag ik al loei-hard te slapen.
Vandaag stond in het teken van "what to do in SF?"
Zowiezo ga ik maandag naar Alcatraz (Dankje Edith voor de tip om vantevoren te reserveren...het is inderdaad de Eveningtour geworden), morgen ga ik een fiets huren en dan hopen dat de remmen het goed doen, want de heuvels zijn echt zo steil als in de SonyBravia-reclame met de gekleurde stuiterballen!!!
Er is een leuke route die over de Golden Gate Bridge gaat, door Sausolito (een kunstenaarsbuurt en volgens mij is het gay-gehalte daar wat hoger dan daar buiten),en verder weet ik niet meer wat er op het kaartje stond, maar het leek mij wel een goede manier om de stad te bekijken.
Vandaag dus al de Fisherman's Wharf afgelopen en daar wat buurtjes door. Chinatown heb ik ook al gechecked. Sjonge, wat heb ik me rotgelachen om al die lelijke (en daardoor prachtige) troepjes!
Vol verbazing neem ik trouwens alles in me op.
Ooit een buggy met 2 bekerhouders aan het "stuur" gezien? Eentje met een dikke beker Starbucks-koffie en eentje voor een mobiel en sleutelbos...hmmm...
In Chinatown vroeg een man in een rolstoel of ik hem even wilde helpen. Ja tuurlijk. Dat stukje naar de bushalte wilde ik 'm best wel even duwen. Toen ie vervolgens ook nog vroeg of ik ergens een paar deuren verderop geld voor 'm wilde gaan wisselen...begon te schreeuwen toen ie zijn muntgeld liet vallen (dat rolt best hard de bult af trouwens)...en mij begon te commanderen (met het zelfde volume) of ik niet even achter dat muntje aan wilde rennen... verloor ook deze Goede Anjo haar geduld en zei zoek het maar uit!. Alleen dan in andere woorden, maar de strekking was ook voor hem duidelijk. Een paar van die neus-dichte (nazale) Amerikanen vonden het "Soooooo nice of you", maargoed...
De zon scheen in ieder geval heerlijk vandaag! In m'n hemdje lopen in januari is me geloof ik nog nooit overkomen.
De Kekke Kiekjes die ik heb gemaakt komen later, want dat gaat hier allemaal erg traag en het is tijd voor een hapje eten. 3 keer per week kan je hier gratiz mee-eten en wil natuurlijk ook even proeven waar ik net een beetje aan meegeholpen, dus ga er weer vandoor.
Voor een eerste dag heb ik best al wat gedaan, maar de echte tourist komt morgen in me naar boven!

Ohwja, iedereen bedankt voor de lieve smsjes en blog-berichtjes!

Doeoei!
Anjo

Tomorrow !!!

In just two days tomorrow will be yesterday...

Als afsluiter in Nederland nog even een van de befaamde Anjo-quotes. Nog even mijn rugzak definitief inpakken en dan nog één nachtje slapen. Ben ik een pessimist als ik mijn vraagtekens zet bij de slagingskans? Of is dat zelfkennis?
Ach, anders heb ik nog een hele vlucht naar San Francisco om te tukken...dus no worries!

Tot Blogs,
Anjo

Zwaaiii

Als een stuiterbal toinkte (ik toink, jij toinkt, wij hebben getoinkt) ik vrijdag door de gang/kamer/keuken ... Vriendjes&Vriendinnetjes kwamen nog even gedag zeggen en ineens stonden we daar met z'n 24en...wat een prachtige avond/nacht !!! Tenx! Het was een fantastisch feestje :) Zooo fijn en waardevol om iedereen nog even te zien en te knuffelen!
Nog even 2 opdrachten afronden...sleutels aan de onderhuurster geven...m'n spullen naar Zeist slepen...tas inpakken...en dat is het donderdagochtend echt zo ver!

Kriebels !

Kees

Nog 13 Nederlandse nachtjes slapen... weer komt het kind van 6 in me naar boven! De kriebels maken hele tochten en heb geen idee of ik klaar ben om te vertrekken. Maar Kees zegt me weer dat alles goed komt. Voor degene die het verhaal van de Fictieve Kees niet kennen: kom 11 januari op m'n "nog-even-knuffelen-want-ik-ga

-jullie-missen-en-vier-alvast-m'n-verjaardag-en-proost-op-een-nieuw-mooi-jaar"-feestje, dan vertel ik het nog eens, ghe...